Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, suç üstlenme
Hüküm : Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle; TCK'nın 179/3-2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık ... hakkında suç üstlenme suçu nedeniyle; TCK'nın 270/1-1,2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nin, suç üstlenme suçundan sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1) Sanık ...'nin trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/62-2008/289 esas karar sayılı ilamının tekerrüre esas alındığı halde mahkeme isminin Merzifon Asliye Ceza Mahkemesi şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mağdur olduğuna ve cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay tarihinde sanık ...'nin idaresindeki otomobil ile seyir halinde iken, aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracın sol ön teker kısmı ile kaldırıma çarptığı, aracın takla atarak ters şekilde dereye düşmesi sonucunda, tek taraflı ve sanık ...'nin yaralanması ile neticelenen kazanın meydana geldiği, sanık ...'un olay tarihinde resmi nikahlı eşi olan
sanığı kurtarmak için aşamalarda otomobili kendisinin sürdüğünü ve kazayı da kendisinin yaptığını beyan ettiği, ancak olay sonrası olaya müdahale eden sağlık personelinin tanık olarak alınan beyanlarında, sanık ...'nin araçta yalnız olduğunu, kendilerinin uğraşları ile yaralı vaziyette zor bir şekilde araçtan çıkardıklarını, başka bir şahısın kaza yapan araçtan kendi başına çıkarak olay yerinden ayrılmasının mümkün olmadığını belirttikleri, bu şekilde sanık ...'un eşi sanığı suçtan kurtarmak amacıyla atılı suçu üstlendiğinin kabulünde isabetsizlik bulunmamakla birlikte, temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle, sanık ... hakkında fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy