Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 18/06/2014
Suç:Taksirle öldürme
Hüküm: Sanık ... ve ... hakkında; TCK' nın 85/1, 62, 50/4-1(a), 52, 52/4, 54, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir yılın 360 gün olarak kabul edilmesi neticesi 18.200 TL adli para cezası yerine sanıklara 18.000 TL adli para cezası hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, eksik incelemeye, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan suçun veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu halde, sanıklara ait köpeklerin ...'a saldırarak ölümüne sebep olduklarının kabul edildiği olayda, sanıklara ait köpeklerin müsaderesine karar verilmesi,
2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup; sanıkların köpek beslemesinin kanunun aradığı anlamda meslek ve sanat niteliğinde olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanıkların "köpek beslemekten yasaklanmalarına" karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 54. maddesi ve TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8. ve 9. paragraflarının hükümden çıkarılarak, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.