Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde, sürücü belgesiz sanığın, idaresindeki otomobil ile araç kullanmayı öğrenmek için, gece vakti, meskun mahalde trafiğe çıktığı, kaza mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek kaldırıma çıkarak kaldırımda bulunan 3 kişiye çarpması neticesinde, bir kişinin öldüğü, iki kişinin de yaralanmasına neden olduğu olayda, yaralanan ...'in kolluk aşamasında ve 03.04.2014 tarihli duruşmadaki beyanından zararlarının giderilmediğini, yaralanan kızı ve kendi adına sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla; katılan ... tarafından .... Noterliği'nin 11.06.2013 tarih 16949 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile vekil tayin ettiği ...'in 12.06.2013 tarihli dilekçe ile katılan ... adına, zararlarının karşılandığından bahisle sanık hakkındaki şikayetten vazgeçtiğini belirtmiş ise de; şikayet hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olması, avukat olmayan ...'in katılan adına şikayetten vazgeçmesinin mümkün bulunmaması karşısında, sanığın taksirle bir kişinin ölümüne ve iki kişinin de yaralanmasına neden olduğu olayda; sanığın eyleminin TCK'nın 85/2. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu, .... Ağır Mahkemesi'nce 03.06.2013 tarihli görevsizlik kararı ile görevli olduğuna karar verilen mahkemece TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında hükmolunan sonuç 2 yıl 1 ay hapis cezasının, günlüğü 20,00 TL' den adli para cezasına çevrildiği sırada, 15.200- TL yerine, 15.000- TL adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından ve asliye ceza mahkemesi görevsizlik kararı ile yetkili kılındığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasına yargılama giderlerinden önce gelmek üzere ''TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine " ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.