Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan TCK'nın 179/2, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Çeşme Sulh Ceza Mahkemesi’nin 29/11/2013 tarih ve 2013/611 E. 2013/1000 K. sayılı, 31/12/2013 tarihinde kesinleşmiş bulunan ilamı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, 5 yıl denetim süresi belirlenen sanığın denetim süresi içinde 04.05.2014 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25/12/2014 tarih ve 2014/423 E. 2014/297 K. sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu hükmün 27/05/2015 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair dosya kendisine devredilen Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/03/2015 tarihli ve 2015/92 Esas, 2015/156 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Sanığın sabıka kaydı içeriğine göre sabıkası bulunmamakta ise de, sanık hakkında tayin edilen netice cezanın 2 ay 15 gün hapis cezası olması nedeniyle, TCK'nın 50/3 maddesi gereği zorunlu paraya çevirme koşullarının oluşmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesine göre, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın, ancak denetimli serbestlik tedbiri olarak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememesi halinde mahkemece durumu değerlendirilerek, cezanın kısmen infazı, ertelenmesi ya da seçenek yaptırımlara çevrilmesi yönünde karar verilmek suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği, incelemeye konu dosyada olduğu gibi denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanan sanığa verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi mümkün olmayacağından, mahkeme uygulaması yerinde görülmüş ve tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
272 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, TCK'nın 179/3. maddesi yollaması ile 179/2. maddesi gereğince ceza tayin edilmesi gerekirken, uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı
CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinde yer alan “TCK'nın 179/2” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nın 179/3. maddesi yollaması ile” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy