Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 20.642.73 TL maddi, 3.700 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacının tazminat talebinin dayanağını oluşturan Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/403 Esas – 2010/313 Karar sayılı dosyasının yapılan incelenmesinde, kasten adam öldürmek suçundan yargılanan davacı (sanık) hakkında aynı suçtan kamu davası açılan diğer sanıklar ..., ... , ..., ... ve ... ile birlikte 01.10.2010 tarihinde beraat karar verildiği, hükmün, davacının ceza dosyasındaki müdafii olan aynı zamanda tazminat davasında da vekilliğini yapan avukat ... huzurunda ve Cumhuriyet savcısının mütalasına uygun olarak verildiği, davacı (sanık) vekilinin verilen beraat hükmünü temyiz etmediği, yine gerekçeli kararın davacıya (sanığa) 09/11/2010 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün, davacı haricindeki diğer sanıklar bakımından bozulması istemiyle katılan ... tarafından temyiz edildiği, ve diğer sanıklar yönünden 12/02/2013 tarihinde temyizen kesinleştiği davacı (sanık) yönünden de aynı tarihli kesinleşme şerhi düzenlendiği, oysa ki, davacı (sanık) müdafiinin hazır bulunduğu duruşmada verilen verilen beraat kararının yasal temyiz süresi bitim tarihi olan 08/10/2010 tarihinde kesinleştiği, bu nedenlerle 11/06/2013 tarihinde açılan tazminat davasının kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açılmadığı gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.