Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Yasa Uyarınca Tazminat
Hüküm: Davanın reddi
Davacının tazminat taleplerinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, ''466 sayılı yasa uyarınca tazminat'' yerine, ''tazminat'' ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Davanın tümüyle reddine karar verilmesi karşısında, yargılama giderlerinin davacıdan tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile yargılama giderlerinin devlet hazinesi üzerinde bırakılmasına karar verilmesi davalı vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Mahkeme hükmünün davalı vekiline 05.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği ancak davalı vekili hükmü süresinde temyiz etmemekle birlikte, davacı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren süresi içinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine uygun olarak katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunduğu bu suretle davalı vekilinin temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede,
Bozma üzerine yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2011 tarih, 2011/3-167 Esas, 2011/194 Karar ve 20.12.2011 tarih, 2011/2-364 Esas, 2011/287 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, davalı Maliye Hazinesi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi için davalı vekilinin duruşmaları takip zorunluluğunun bulunmadığı gözetilmeden, davanın tümüyle reddine karar verilmesi karşısında, vekili aracılığıyla davaya cevap dilekçesi sunan davalı Maliye Hazinesi yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile dilekçe yazım ücretine hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. fıkrasının içeriğinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi gereğince 3.000 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Maliye Hazinesine verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.