Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile (5083 sayılı Kanun ile Türk Lirasından 6 sıfır atılmadan önceki hale göre) 246,090 TL maddi, 2.500,000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Davacının yüzüne karşı 22/09/2016 tarihinde tefhim olunan kararın 1412 sayılı CMUK 310. maddesi gereğince 29/09/2016 tarihine kadar temyiz edilmesi gerekirken, 27/10/2016 tarihinde temyiz edildiği, hüküm tarihi itibariyle temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca davacı vekilinin temyizinin isteme uygun olarak REDDİNE
2-Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy