Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat
Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, 29.07.2011 olan suçun işlendiği tarihin 2011 şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıkların atılı suç bakımından kusuru bulunmadığının kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkındaki beraat hükmünde uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-c maddesi yerine, CMK'nın 223/2-a olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki “CMK'nın 223/2-a” ibaresinin çıkarılarak yerine “CMK'nın 223/2-c” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.