Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Ret
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nun 144/1. maddesinin (a) bendinde tazminat isteyemeyecek kişiler arasında "gözaltı ve tutukluluk süresi başka bir hükümlülüğünden indirilenler" sayılmış ise de; 30/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı yasanın 18. maddesi hükmü ile anılan maddenin 1. fıkrasının (a) bendi yürürlükten kaldırılmış olmakla, davacı yararına bu yönden tazminata hükmedilmesine engel bir halin bulunmadığı; ancak işbu tazminat davasının dayanağını teşkil eden Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/294 esas 2009/402 karar sayılı ve 16/10/2009 tarihli beraat hükmünün temyiz edilmeksizin 07/05/2010 tarihinde kesinleştiği, işbu davanın ise CMK.nun 142/1. maddesinde belirtildiği üzere yasal 1 yıllık süre geçtikten sonra ve 06/11/2014 tarihinde açıldığı gözetilerek, davanın sadece yasal süresinde açılmadığından bahisle reddi yerine, ayrıca davacının anılan dosyada tutuklu kaldığı süreyi mahsup ettirdiğinden bahis ile de reddine karar verilmesi, ret kararı sonucu itibarı ile doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının davanın kabulünün gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.