Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 52/1-2-4. maddeleri gereğince
mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen 01/07/2014 tarihli kararın, 10/10/2014 tarihinde sanığın evde bulunmaması nedeniyle mahalle muhtarına yapılan tebligatta, tebliğ memurunun ad ve soyadının bulunmaması nedeniyle yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve sanığın gerekçeli kararı öğrenmekle süresi içerisinde temyiz hakkını kullanmış olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine ilişkin 05/11/2014 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;
Sanığın sevk ve idaresindeki minibüsle, geri geri hareket ettiği sırada, kabule ve dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre asli kusurlu olarak katılana çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, kusur durumuna göre sanık hakkında ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren (3) no’lu görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun’un 84. maddesi ile 5320 sayılı kanuna eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca Sulh Ceza Mahkemelerinin kaldırıldığı ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca Sulh Ceza Mahkemelerince görülen dava dosyalarının Asliye Ceza Mahkemelerine devredilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devam edilerek Sulh Ceza Mahkemesi’nce 01/07/2014 tarihli duruşmada mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Aylık geliri bilinmeyen ve şoför olarak çalıştığı dosya kapsamındaki bilgi ve beyanlardan anlaşılan sanık hakkında TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı adli para cezası miktarı belirlenirken, ekonomik durumu ile ilgili yeterli araştırma yapılmadan, yetersi gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle bir gün karşılığı adli para cezasının 40 TL olarak belirlenmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.