Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü, gece vakti, idaresindeki araç ile meskun mahalde, çift yönlü yolda şerit ihlali yapmak suretiyle karşı şeritte seyreden motorsiklete, karşı şeritte çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; araç kullanmayı bilmediği iddia ve tespit edilmeyen sanığın, alkollü olduğuna dair de herhangi bir tespitin bulunmadığı olayda sadece sürücü belgesiz araç kullanmasında bilinçli taksir koşulları bulunmadığı nazara alınmadan; hükmolunan cezada TCK'nın 22/3 maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca iddianamede yer almayan TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanabilmesi için sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy