Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile765 sayılı Kanun'un 455/1-son, 59,72, 5237 sayılı Kanun'un 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan verilen 24.09.2008 tarih ve 2008/382- 2008/465 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu hüküm, CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmakla, sanık müdafii tarafından temyiz edilen hüküm incelendi:
Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2006 tarih 2003/173 – 2006/286 sayılı kararı ile 765 sayılı TCK'nın 455/1-son,59, 72, 647 sayılı Kanunun 4 maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.05.2008 tarihli kararıyla sanığın hukuki durumunun 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK 231. maddesi gereğince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulması üzerine, aynı Mahkeme tarafından 24.09.2008 tarih ve 2008/382- 2008/465 sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın itiraz edilmeksizin 07.10.2008 tarihinde kesinleştiği ve belirtilen tarih itibariyle beş yıllık denetim süresinin başladığı ve 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu, daha sonra sanığın 01.03.2013 tarihinde hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği sabit kabul edilerek ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2015 tarihinde kesinleşen ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden, anılan suçu işlediği 01.03.2013 tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği anlaşılmakla,
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 20.01.2003 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olup 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.