Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama, Hakaret
Hüküm : 1-Katılan sanık ... için;
a-Taksirle yaralama suçundan; CMK'nın 223/2-c maddesi gereği Beraat
b-Hakaret suçundan; TCK'nın 125/1,125/4, 43, 62/1, 52/2-4 ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması
2-Katılan sanık ... için; TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan katılan sanık ...’nın mahkumiyetine, katılan sanık ...’nin beraatine, hakaret suçundan katılan sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, katılan sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen karara yönelik yapılan incelemede;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, katılan sanık ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına, katılan sanık ... tarafından yapılan itirazın reddi ile kesin olarak karara bağlandığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2-Katılan sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik yapılan incelemede;
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin kusur ve ihmali bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık ...’nın kusura, sübuta, eksik incelemeye, kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3-Katılan sanık ...’nın taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Oluşa ve kabule göre; yönetimindeki otomobille seyir halindeyken, trafik kurallarını dikkate almayarak, kırmızı ışıkta geçerek kazaya neden olan katılan sanık ... hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin, tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ...’nın kusura ve kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılan sanık ... hakkında belirlenen adli para cezasından, TCK'nın 89/2-b. maddesi gereğince ½ oranında arttırım ve TCK’nın 62/1. maddesi gereğince indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak, sonuç cezanın 150 gün adli para cezası yerine, 125 gün adli para cezası olarak hesaplanması ile sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu, netice cezanın bu durumda 2.500.-TL adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, sanığın yazılı şekilde 3.000.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin 6. paragrafında yer alan "3.000,00-TL" ibaresinin "2.500,00.-TL" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.