Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: a)Sanık ... bakımından; TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1-2, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
b) Sanık ... bakımından; TCK'nın 89/4, 62/1-2, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Sanık ... hakkında ek savunma hakkı verilmeksizin TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilerek CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,
2) Meydana gelen olayda yaralanan mağdurlar ... ve ...'ın 26/12/2013 tarihinde kolluk marifetiyle alınan beyanlarında sanık ...'den şikayetçi olmadıklarını belirtmeleri karşısında, sanık ...'im eyleminin TCK'nın 89/1. maddesi kapsamından değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
3)Sanık ...'ın TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca bilinçli taksirle yaralama suçunu işlediğinin kabulü ile cezalandırılmasına karar verilmekle, belirlenen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık ...'ın 7.500 TL sonuç ceza miktar ve türü yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.