Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi: 14.01.2016
Katılanlar: 1-..., 2-...
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.2010 tarih ve 7/191-227 sayılı kararında “ Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı TCK'nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur. Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.” hususlarına yer verilmiş olup; somut olayda davaya yeniden bakan mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada, Dairemiz'in 2015/11016-14029 sayılı ve 29.09.2015 tarihli bozma kararı sanık aleyhine olmasına ve bozma ilamında da 23.06.2010 tarihli ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sebebiyle bu hükümle belirlenen sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmesine rağmen, usulüne uygun bozma ilamı ekli davetiye ile çağrıldığı duruşmaya gelmeyen sanığın ve sanık müdafinin duruşmaya katılımı sağlanıp bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmaması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı CMK'nın 307. maddelerinin ihlal edilmiş bulunması;
2-Dairemiz'in 2015/11016-14029 sayılı ve 29.09.2015 tarihli bozma kararı sanık aleyhine olmasına ve bozma ilamında da 23.06.2010 tarihli ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sebebiyle bu hükümle belirlenen sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmesine rağmen, sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınmadan fazla ceza tayin edilmesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.