Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal
Hüküm : TCK'nın 134/2, 62, 50/1-a, 52/1-2-4, 5275 sayılı Kanun'un 106.maddeleri gereğince mahkumiyet
Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Mağdur 10.04.2014 tarihinde şikayette bulunmuş olup, mağdur tarafından dosyaya sunulan internet çıktılarına ve mağdurun beyanına göre, mağdura ait resimlerin, şikayet tarihine kadar, şikayete konu facebook hesabında yayımlandığı anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığına, 10.04.2014 olan suçun işlendiği tarihin, 11.04.2014 olarak yazılması suretiyle CMK'nın 232/2-c madde, fıkra ve bendine aykırı hareket edilmesi,
2- Sanık ...'nın, boşandığı eski eşi olan mağdur ...'ye ait kimlik bilgilerini ve resimleri onun bilgisi dışında kullanarak, mağdurun adını ve soyadını taşıyan sahte facebook hesabı açtığı olayda;
Tarafların müşterek çocukları olan tanık ...'ya ait facebook hesabında daha önce yayımlanmış ve mağdurun günlük kıyafetleriyle poz vermiş şekilde çektirdiği resimleri, mağdurun başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına ilişkin görüntüler olarak kabul edilemeyeceğinden, mağdurun kişisel veri niteliğindeki resimlerini, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğunda tereddüt bulunmayan bir yöntemle sahte facebook hesabı üzerinden yayımlayan sanığın eyleminin, TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık hakkında TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
3- Kabul ve uygulamaya göre de:
a) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi 11.04.2014 olarak yazılmasına rağmen 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 81. maddesi ile değişik TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü gözetilmeksizin, asgari hadden tayin edildiği açıklanan temel cezanın 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza hükmedilmesi,
b) Adli para cezası taksitlendirilen sanık hakkında, TCK'nın 52/4. madde ve fıkrası gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtarda bulunulması gerektiği gözetilmeksizin, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi gereğince ihtar yapılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy