Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm: 2863 sayılı Kanunun 70/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.800 TL yerine 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, suça konu eşyaların alım - satımı ile bulundurulmasının serbest olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 09/05/2012 tarih, 2010/223 Esas, 2012/96 Karar sayılı ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden dolayı, Dairemizin 02/12/2014 tarih, 2014/3470 - 2014/24416 sayılı ilamı ile, sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla bozma kararı verildiğinden, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen 3.000 TL adli para cezası üzerinden infazın yapılması gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmesi,
2- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği uyarısından sonra, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtar edilirken, anılan kanun hükmünün yanı sıra, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin de dayanak gösterilmesi,
3- 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlıklarının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, belirtilen hususta herhangi bir hüküm tesis edilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının dördüncü paragrafından sonra gelmek üzere hükme, “09/05/2012 tarih, 2010/223 Esas, 2012/96 Karar sayılı ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden dolayı, 5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesi dikkate alınarak, ilk hükümde tayin edilen 3.000 TL adli para cezası üzerinden infazın yapılmasına” cümlesinin eklenmesi; altıncı paragrafının son cümlesinin, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” şeklinde düzeltilmesi; yedinci ve sekizinci paragraflarının hükümden çıkartılması; vekalet ücretine ilişkin paragraftan önce gelmek üzere hükme, “2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında tasnif ve tescile tabi olan suça konu üç adet taşınır kültür varlığının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.