Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince
mahkûmiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, maddeleri gereğince 500- TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair İzmir 15. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27/04/2011 tarih, 2010/1600 esas, 2010/606 karar sayılı kararının 25/05/2011 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde işlediği tehdit suçundan Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/1610 esas, 2015/149 karar sayılı ve 17/02/2015 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 25/02/2015 tarihinde kesinleşmesiyle, 5 yıllık denetim süresi içerisinde sanığın kasten suç işlediği gerekçesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına ilişkin İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/05/2015 tarih ve 2015/299 esas, 2015/337 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın idaresindeki motosiklet ile tek yönlü olarak trafiğe açılan sokağa ters yönden girerek seyrine devam ettiği sırada istikametine göre sağındaki sokaktan çıkarak kendi istikametine seyretmek isteyen sürücü ... idaresindeki otobüse çarptığı olayda, sanığın alkollü olduğuna ilişkin iddia ve tespit bulunmadığından sanığın eyleminin TCK'nın 179/2. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu ve mahkemenin kabulü de bu yönde olduğu halde, temel cezanın tayini sırasında, uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 179/3. maddesine de yer verilmesi,
2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (1). paragrafındaki “TCK'nın 179/3. fıkrası delaleti ile” ibaresinin hükümden çıkarılması; hükmün (4). paragrafından “sanıktan alınmasına ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,” ibaresinin çıkarılarak yerine “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa İHTARINA” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy