Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre;
Suç tarihinde sürücü belgesi bulunmayan sanığın, sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahalde, gündüz vakti, iki sokağın birleştiği T kavşakta, sola dönmek istediği sırada, direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve yol içinde, duvar önünde oynamakta olan 12 yaşındaki yayaya çarptığı olayda; dosya içeriğine göre araç kullanmayı bilmediği ileri sürülmeyen sanık hakkında münhasıran sürücü belgesiz araç kullanmasında bilinçli taksirin unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, tayin olunan cezanın TCK'nın 22/3. maddesi ile artırılarak fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
Sanık hakkında TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy