Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Sanığın idaresindeki araç ile olay mahalline geldiği ve aracını park etmeye çalıştığı sırada polis ekiplerince aracın içerisinde bira şişelerinin görülmesi üzerine sanıktan alkolmetreye üflenmesi istendiği, ancak sanığın alkolmetreye üflemediği, yine sanığın sevk edildiği hastenede de alkolmetreye üflemediği, alınan adli raporda sanığın alkollü olduğu yönünde rapor tanzim edildiği, anılan raporda sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili olumsuz bir tespit ve açıklamada bulunulmadığı anlaşılmakla, alkollü olduğu iddia edilen ancak kaç promil alkollü olduğu tespit edilemeyen sanığın, almış olduğu alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybedip kaybetmediği yönünde zabıt mümzileri ve rapor tanzim eden doktorun tanık sıfatıyla beyanları alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde mahkümiyetine karar verilmesi;
Kabule göre de;
1-5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesinde alkol ve uyuşturucu madde etkisiye araç kullanmanın suç olarak düzenlenip aynı maddenin 2. fıkrasında ise yaptırımının belirlendiği gözetilmeksizin, sanık hakkında temel ceza tayininde TCK'nın 179/2. maddesinin gösterilmemesi,
2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy