Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 179/1, 62/1, 50/1-a, 52/1-2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 15/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hatasını anlayarak aracını durdurduğuna; suça konu bıçağı kötü amaç ile taşımadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Kara ulaşım aracını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare etmesinden dolayı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkındaki temel cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan tayin edilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi isabetsiz,
3- Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan tayin edilen adli para cezasına ilişkin olarak, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca da ihtara karar verilmesi,
4- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükmedilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (A) bendinin (1) numaralı alt bendinde yer alan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/2. maddesi” şeklinde; (3) numaralı alt bendinin ilk cümlesinde yer alan kanun maddesinin, “TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi” şeklinde; (5) numaralı alt bendinin, “TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” şeklinde; hüküm fıkrasının (B) bendinin (7) numaralı alt bendinde yer alan son cümlenin, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” şeklinde ayrı ayrı düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy