Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK nın 89/4,53/1,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Olay gecesi mağdur ... idaresindeki otomobil ile, diğer mağdur ...'ın yolcu olarak bulunduğu aracın, bölünmüş üç şeritli D-100 Karayolu üzerinde trafik sıkışıklığı nedeni ile yolun sağındaki emniyet şeridi üzerinde beyanlara göre araçların dörtlü flâşörlerini yakar şekilde art arda park ederek durdukları, önde duran otonun yolcusu olan mağdur ...'ın araçtan inerek arkalarında duran mağdur ...'ın yanına gelip emniyet şeridi üzerinde konuşarak ve aralarında anlaşarak ayrılmak üzere mağdur ...'ın aracının sol kapısını açıp içerisine girdiği, mağdur ...'ın da geriye dönerek öndeki aracına doğru gitmek üzere yöneldiği sıra, arkadan aynı yönden gelen sanık idaresindeki otomobilin sağ ön ve yan kısımları ile önünde emniyet şeridinde duran ve sol ön kapısı açık olan araç ile mağdurlara çarpıp olay yerinden durmadan ayrıldığı, daha sonra sanığın aracına ait ve olay yerinden bulunan tampon ve dikiz ayna parçaları ile tanık beyanları doğrultusunda tespit edilen plakadan sanığa ulaşıldığı, bilinçli taksir koşullarının bulunmadığı olay sonucu, mağdur ...'ın ağır ve 4. derece etkili birden çok kemik kırığı meydana gelecek şekilde, mağdur ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, mağdur ...'ın hükümden sonra 18.12.2014 havale tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan mağdur ... vekilinin de UYAP üzerinden temin edilen 27.01.2015 havale tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçme beyanında bulunduğu, yine sanık müdafii tarafından sunulan ve UYAP üzerinden temin edilen 11.02.2015 tarihli dilekçe içeriğinden katılanların şikayetlerinden vazgeçmelerinin sanık müdafii tarafından kabul edildiği anlaşılmakla, katılanların tamamının şikayetten vazgeçmesi sebebiyle hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE; 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy