Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK'nın 179/3, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair... 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21/06/2006 tarih, 2005/569 esas, 2006/396 karar sayılı kararının 29/04/2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde işlediği hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/360 esas, 2011/8 karar sayılı ve 11/01/2011 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 12/12/2013 tarihinde kesinleşmesiyle, 5 yıllık denetim süresi içerisinde sanığın kasten suç işlediği gerekçesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 tarih ve 2014/542 esas, 2015/18 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin yeniden suç işleyen sanık hakkında önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi yerine, yükümlülük belirlenmeyen sanık hakkında zorunluluk hali de bulunmadığı halde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesinde alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle araç kullanmanın suç olarak düzenlenip aynı maddenin 2. fıkrasında ise yaptırımının belirlendiği gözetilmeksizin, 198 promil alkolü olarak araç kullanan sanık hakkında temel ceza tayininde TCK'nın 179/2. maddesinin gösterilmemesi,
2- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bendinin 1. paragrafında yer alan ''TCK'nın 179/3. maddesi'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle TCK'nın 179/2. maddesi'' ibaresinin eklenmesi yine 2. bendin 4. paragrafında yer alan "50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 52/2" ibaresinin eklenmesi; suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.