Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/4, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılanın 2013 yılının Ocak ayında diş hekimi olan sanığa diş ağrısı şikayetiyle başvurduğu, sanık tarafından tedaviye başlandığı, yapılan tedavilere rağmen ağrıların geçmemesi üzerine , katılanın başka bir diş hekimine başvurduğu, bu diş hekimin yapılan uygulamaların hatalı olduğunu beyan etmesi üzerine katılanın sanıktan şikayetçi olduğu olayda; 19.09.22013 tarihli Aydın Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi Baştabipliği raporunda “Hastanın şikayetçi olduğu 36-37 nolu dişlere yapılan kanal tedavileri işlemin niteliğine tam uygun olmayıp, 36 nolu dişten kaynaklandığı düşünülen fıstül oluştuğunu, kanal tedavilerinin niteliğine uygun olmaması dolayısıyla hastanın diş etinde ödem ve ağrı şikayetlerinin oluştuğunu, bu durumun tedavisinin 36-37 nolu dişlerin kaybına yol açabileceğini” belirtildiği, sanığın savunmasında raporda belirtilen dişleri kendisinin tedavi etmediğini, faturalar ve hasta amemnez kağıtları incelendiğinde bunun anlaşılacağını beyan etmesi karşısında, katılana yapılan tedaviye ilişkin tüm evrakların getirtilerek , katılanın şikayetçi olduğu dişe ilişkin uygulamanın sanık tarafından yapılıp yapılmadığı araştırılarak, şayet sanık tarafından yapılan bir tedavi varsa, sanığın tedavi sürecine ilişkin kusuru olup olmadığına ilişkin rapor aldırılıp ,sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak, BOZULMASINA 29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.