Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın inşaatta herhangi resmi bağlantısı olmadığına, akrabasına yardımcı olmak için inşaat mühendisi olarak çalışmaları olduğuna, sanığın şantiye şefi olmadığının resmi belgelerle sübuta erdiğine, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, sanığın inşaatta çalıştığı zaman zarfı kadar sigortası yattığına, şantiye şefi görevi tanımı dışında kalan vasıfta inşaata yardımcı olmaya çalıştığına, sanığın olay tarihinde raporlu olup tarih itibariyle çalışması olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, “Sanığın tespit edilen kimliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler v.s. hususlar dikkate alındığında adli para cezasının caydırıcı olacağı” gerekçeleriyle hakkında verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen, son oturuma katılması ve müştekinin şikayetçi olmaması sebepleriyle hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan, adli sicil kaydı ve duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan sanık hakkında “Sanığın tespit edilen kimliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecindeki savunmaları ve davranışlarından hükmün tefhiminin geri bırakılması durumunda cezanın caydırıcı olmayacağı ve ilerde suç işlemekten çekinmeyeceği kanaatine varıldığından...” biçimindeki, dosya kapsamına uygun düşmeyen ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre ise,
Hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/4 yollamasıyla 50/1-a maddesinin gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy