Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4 delaletiyle 50/1-a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmamasına ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alınarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin; sanık hakkında lehe hükümler uygulanmadığına ve verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.