Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davacı ...'ın davasının kısmen kabulü ile 13.97 TL maddi, 50 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacı ... ... Ürünleri Nakliye Taah. İnş. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin davasının kısmen kabulü ile 5.777,65 TL maddi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya
verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Davacı ... ile ilgili hükme yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
2-Davacılar hakkındaki hükümlere yönelik davacılar vekilinin ve davacı ... ... Ürünleri Nakliye Taah. İnş. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti hakkındaki hükme yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Davacı ... lehine takdir edilen maddi ve manevi tazminat miktarında ve ... ... Ürünleri Nakliye Taah. İnş. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ait akar yakıta hukuka aykırı el konulmuş olması sebebiyle oluşan maddi zararın belirlenmesine ilişkin mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamede 1 ve 2 numaralı bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Birbirinden bağımsız iki ayrı tazminat isteminde bulunulup, her iki davanın taraflarının ve konusunun farklı olduğunun anlaşılması karşısında, davanın kısmen kabul edilmesi sebebiyle her bir davacı lehine ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 3. bendinin “Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren her davacı için ayrı ayrı 3.000 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacılara verilmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.