Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal
Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK'nın 134/2, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, 03.01.2013 tarihinde işlediği sabit görülen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/2, 62, 53/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2013 tarihli, 2013/172 esas, 2013/644 sayılı kararının itiraz edilmeden 25.09.2013 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli, 2014/265 esas, 2014/817 sayılı kararı ile 31.12.2013 tarihinde işlediği sabit görülen şantaj suçundan dolayı TCK'nın 107/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü 20.02.2015 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, sanığın savunması alınıp, 17.09.2013 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli, 2015/242 esas, 2015/402 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa isnat edilen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, sanığın ve katılanın soruşturma aşamasında uzlaşmak istemelerine rağmen usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı, mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35.maddesi ile değişiklikte dikkate alınarak 5271 sayılı CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy