Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/3-b, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin karayollarının ihmali ya da hatalı yol imalatı nedeniyle kusurlu olduğuna, bu hususun değerlendirilmemesine, mağdurun yaralandığı ikinci kazanın da su birikintisi sebebiyle olduğu, karayolları genel müdürlüğünün birinci derece asli kusurlu olduğuna, sanığın zararı gidermek istediği, karşı tarafın kabul etmediğine, seçimlik ceza olarak hapsin seçilmesinin yeterli gerekçeye dayalı olmadığına, üst sınıra yakın ceza tercih edilmesine, duruşma sürecine yansıyan iyi hali ve sabıkasız oluşu gerekçeleriyle TCK’nın 62. maddesi tatbik edildiği halde sonuç cezanın adli para cezasına çevrilmemesi ve ertelenmemesinin çelişki oluşturduğuna, sanığın pişman olduğuna, zararı gidermek için çaba sarfettiğine, iyi halinin mahkemece kabul edildiğine, cezanın paraya çevrilmesi ya da ertelenmesi gerektiğine ilişkin; ek temyiz gerekçelerini bildiren diğer sanık müdafiinin katılanın alkollü olduğuna, sanığın tam kusurlu olmadığına, katılanın yaralanması yönünden alınan tüm raporların kalıcı durumu göstermediğine, katılanın hangi kazadan ne kadar maluliyet oluştuğunun bilinmediğine, sanığın şüpheden yaralanması gerekirken aksi yönde cezanın artırılmasının bozma nedeni olduğuna, katılan tarafından ödeme tekliflerini değerlendirmeye almadığına, afaki rakamlar talep ettiklerine, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
İddianamede sevk maddesi olarak gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nın 89/3-b maddesinin sanığa ek savunma hakkı verilmeksizin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226/2 maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.