Mahkemesi : Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 1.Sanık Ö.. A.. hakkında, TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1, 3, 6, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2. Sanık H.. Y.. hakkında, TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1, 3, 6, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
3. Sanık İ.. D.. hakkında a, TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1, 3, 6, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Temyiz eden : Sanık Ö.. A.. müdafii, Sanık H.. Y.. müdafii ve sanık İ.. D..
Tebliğnamedeki düşünce : Düzeltilerek Onama
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık Ö.. A.. müdafii, sanık H.. Y.. müdafi ve sanık İ.. D.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A.Sanık İ.. D.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği en son adresinde bizzat sanığın kendisine 21.05.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 12.06.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,
B.Sanık H.. Y.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık H.. Y.. müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1.Olay günü Tepecik Öğrencilere Yardım Derneği Müdürlüğüne kurban kesimi için bağışlanan sığırın çadırdan kesimhaneye götürülmesi için derneğin müdürlüğünü yapan sanık ... tarafından dernekte çalışmakta olan sanık İsmail ve Hilmi'yi görevlendirdiği, hayvanın taşkınlık yapacağını düşünerek veteriner olan Mustafa'dan da yardım istediği, sanık İsmail ve sanık Hilmi'nin hayvan çadırından yaya olarak hayvanı getirmek için çadıra gittikleri, veteriner olan Mustafa nın hayvana sakinleşmesi için iğne yaptığı ve hayvana ip bağlanarak götürürlerken hayvanın ipini tutan sanık Hilmi'nin üstüne atlayarak yaraladığı ve akabinde caddede yürümekte olan M.. Ö..'e çarpması sonucu ölümüyle neticelenen olayda; sanık H.. Y..'un dernekte işçi olarak çalıştığı, olaya konu hayvanın sahibi olmadığı ve havyanın gözetim bakım yükümlüğünün bulunmaması sebebiyle sanık hakkında beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
2.5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
3.Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezasının infaz edilmiş sayılacağının bildirilmemesi,
4.Katılanların hükümden sonra temyiz talebinden ve şikayetlerinden vazgeçmeleri karşısında, katılan sıfatı kalmayan mağdurlar lehine vekalet ücretine hümedilemeyeceği,
Kanuna aykırı olup, sanık H.. Y.. müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
C. Sanık Ö.. A.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık Ö.. A.. müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1.5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
2.Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve TCK'nın 51/8 maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezasının infaz edilmiş sayılacağının bildirilmemesi,
3.Katılanların hükümden sonra temyiz talebinden ve şikayetlerinden vazgeçmeleri karşısında, katılan sıfatı kalmayan mağdurlar lehine vekalet ücretine hümedilemeyeceği,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm 7. ve 10. fıkrasının hükümden çıkarılması ve beşinci fıkrasından sonra gelmek üzere'' sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezasının infaz edilmiş sayılacağının bildirilmemesi,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.