Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm : 9.000 TL manevi tazminatın davalıdan
alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
22.10.2014 tarihli ilk hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.05.2016 tarih, 2015/12042 Esas – 2016/7618 Karar sayılı ilamı ile diğer nedenlerle birlikte tazminat talebinin dayanağı olan tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediğinin ve infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesinin gerekmesi nedeniyle de bozulmasına karar verildiği ancak bozma ilamı sonrası mahkemece temin edilen evrakların incelenmesinde belirtilen hususun net olarak anlaşılamadığı dikkate alınarak, davacının tazminat talep etme hakkının bulunup bulunmadığının tespiti bakımından tazminat talebinin dayanağı olan Doğubayazıt Sulh Ceza Mahkemesinin 25.02.2005 tarih, 2005/113 Müt. numaralı vicahi tutuklama müzekkeresinin mi yoksa Doğubayazıt Sulh Ceza Mahkemesinin 25.02.2005 tarih, 2005/114 Müt. numaralı vicahi tutuklama müzekkeresinin mi infaz gördüğü araştırılarak tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,
2- ''466 sayılı Kanun gereğince tazminat'' olan dava türünün gerekçeli karar başlığında ''CMK 141 maddesi uyarınca Tazminat talebi'' olarak yazılması
Bozmayı gerektirmiş olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.