Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : CMK 231/11 maddesi uyarınca açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, 10.11.2011 tarihinde işlediği sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53. maddeleri gereğince 25 gün cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Söğüt (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 28.02.2012 tarihli, 2011/192 esas, 2012/80 sayılı kararının itiraz edilmeden 22.03.2012 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli, 2014/74 esas, 2014/170 sayılı kararı ile 04.03.2014 tarihinde işlediği sabit görülen mala zarar verme suçundan dolayı TCK'nın 151/1, 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü temyiz edilmeden 12.02.2015 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, sanığın savunması alınıp 28.02.2012 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda numarası yazılı kararını kapsayan dosya incelendi:
5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olduğu belirtilmiş olmasına karşın, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında silinme koşulları oluşmuş kayıtlar dışında sabıkası bulunmayan sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin yasal zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.