Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasıyla TCK'nın 89/1, 89/2-b, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 89/1, 89/2-b maddeleri gereğince 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Samsun (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/04/2011 tarihli ve 2008/1112 esas, 2011/292 karar sayılı kararının 03/06/2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 25/05/2013 tarihinde TCK'nın 179/3-2. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Samsun (kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 28/01/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2015 tarihli ve 2014/464 Esas, 2015/143 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü sürücü belgesiz sanığın idaresindeki araçla, 203 promil alkollü vaziyette, meskun mahal içindeki, bölünmüş, iki şeritli ve tek yönlü, asfalt kaplama, düz ve kuru yolda seyir haindeyken, sağından doğru yola girerek karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya katılana aracının sağ ön kısmı ile çarpması neticesinde, katılanının 5. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilen ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.