Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme
Hüküm: CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK'nın 136, 29, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, 28.07.2012 tarihinde işlediği sabit görülen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK'nın 136, 29, 62, 53/1-3. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2013 tarihli, 2012/264 esas, 2013/120 sayılı kararının itiraz edilmeden 05.11.2013 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2015 tarihli, 2014/711 esas, 2015/7 sayılı kararı ile 11.10.2014 tarihinde işlediği sabit görülen kasten yaralama suçundan dolayı TCK'nın 86/2, 86/3-a, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü 13.01.2015 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, sanığın savunması alınıp, 02.09.2013 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2015 tarihli, 2015/134 esas, 2015/227 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre; sanık ...'in, eşi olan mağdur ... ile aralarındaki boşanma davasının devam ettiği ve fiilen ayrı yaşadıkları dönemde, mağdurun şahsına yönelik hakaret içeren sözlerine tepki olarak, mağdurun 10 yıldır depresyon tedavisi gördüğüne ve tedavi sürecine ilişkin kişisel verilerinin yazılı olduğu reçeteyi, kendisine ait facebook hesabında, onun bilgisi dışında yayımlaması biçiminde sübut bulan eyleminin haksız tahrik altında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğuna dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen ve kendisine yükümlülük yüklenmeyen sanık hakkında, yasal zorunluluk hali de bulunmadığı halde, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi yerine açıklanması geri bırakılan hükümle birlikte verilen kısa süreli hapis cezasının açıklanan hükümde adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik nedeniyle yeterli indirim yapılmadığına, hükmün açıklanması koşullarının oluşmadığına, suç tarihine nazaran tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceğinin gözetilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.