Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: Davanın reddine
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde koruma tedbirleri nedeni ile tazminat davasının açılma koşulları ve süresi düzenlenmiş olup, anılan Kanunun 142/1. maddesinde karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabileceğinin hüküm altına alındığı, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarih, 2014/71 – 2014/368 Karar sayılı beraat hükmünün 09.07.2014 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme şerhli beraat hükmünün 22.07.2014 tarihinde davacıya (sanığa) tebliğ edildiği ancak beraat hükmü içeriğinde CMK'nın 232/6. maddesinde belirtildiği şekilde tazminat davasının hangi mercide açılabileceğinin hatırlatılmadığı dikkate alınarak, tazminat davasının 20.01.2015 tarihinde, CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık süre içinde açıldığı gözetilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, üç aylık süre içinde açılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi,
2- ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün gerekçeli karar başlığında, ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak yazılması,
Kanuna aykırı olup, davacının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.