Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: 2863 sayılı Yasaya muhalefet
Hüküm: 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 43/1, 62/1, 52/2- 4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Şanlıurfa Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 20.12.2011 tarih 107 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bölgede bulunan dava konusu taşınmazda Harran Belediyesi görevlileri tarafından yapılan denetim üzerine sanık hakkında ihbarda bulunulduğu, dosya kapsamında bulunan olay yeri fotoğraflarından ve tutanaklardan anlaşılacağı üzere, sanığın tek katlı betonarme bina yapmak suretiyle fiziki ve inşai müdahale kapsamındaki izinsiz uygulamalarda bulunduğu, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından da suça konu yerin 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığının ve yapılan inşai faaliyetin sit alanının bütünlüğüne ve doğal dokusuna zarar verdiğinin anlaşıldığı, sit ilanına ilişkin kararın ise mahallinde mutat vasıtalarla duyurulduğu ve buna ilişkin tutanakların dosya kapsamında bulunduğu, ayrıca dava konusu taşınmazın tapuda Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı olması nedeniyle eylemin hukuka aykırı bir zeminde gerçekleştiği dikkate alınarak sanığın inşai faaliyette bulunduğu yerin sit alanı içerisinde kaldığını bildiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğine, ev yaptığı yerin farklı parselde olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
01.08.2014 tarihli yapı tatil zaptında inşaatın 17x22 metre ebatlarında 1 metre yükseklikte olduğu ve temel yapılırken durdurulduğunun belirtildiği, 01.08.2014 tarihli diğer tutanakta da yüksekliği 1 metre çevresi 17x22 metre olan inşaat yapıldığının görüldüğü ve belediye yetkilileri tarafından mühürlendiğinin belirtildiği, ayrıca dosya kapsamında aynı tarihli bahse konu inşaatı gösterir basit kroki bulunduğu, söz konusu tutanakların aynı tarihli olması ve sanığın eylemine devam edip suça konu taşınmaza tekrar fiziki ve inşai müdahalede bulunduğunun net olarak belirlenememesi karşısında atılı suçun bir kez işlendiği gözetilmeksizin, şartları oluşmadığı halde TCK'nın 43. maddesi gereğince temel cezada artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
1- Tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis ve 6 gün adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis ve 5 gün adli para cezası yerine uygulama hatası yapılarak netice cezanın 1 yıl 13 ay hapis ve 5 gün adli para cezası şeklinde eksik tayini,
2- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.