Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1-4, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;
Meskun mahal dışında, bölünmüş, tek yönlü, hafif virajlı yolda, sanık kaza saatinden yaklaşık bir saat sonra yapılan ölçümde 2,30 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki otomobil ile Ankara istikametinden Konya istikametine seyir halinde iken olay yerine geldiğinde, kendisiyle aynı istikamette sağ şeritte seyir halinde olan katılanın sevk ve idaresindeki otomobile arkadan çarpması sonucu katılan ...’nin orta 2. derece kırık oluşturacak, araçta arka koltukta yolcu olarak bulunan katılan ...’in ise BTM ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda;
1-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğunun dikkate alınması esas olup, iki kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda; adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, sanık hakkında uygulanan teşdit oranının takdirinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,
2-Sanığın kazadan yaklaşık bir saat sonra yapılan kan testinde 2,30 promil alkollü olduğunun ve dolayısıyla sanığın atılı suçu bilinçli taksirle işlediğinin tespit edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,
Kabule göre ise;
1-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin,“TCK’nın 89/4. maddesi” yerine“TCK'nın 89/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 89/4. maddesi” şeklinde gösterilmesi,
2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve mahalli cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy