Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi: 22/09/2016
Taksirle yaralama suçundan sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 89/2-b-e, 52 ve 62/1. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/09/2016 tarihli ve 2014/324 esas, 2016/318 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, zarar suçları bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için, anılan maddenin 6. fıkranın (c) bendindeki zararın giderilmesi koşulunun sağlanmasının gerektiği, maddede geçen bu zarardan, somut ve hâkimin basit bir araştırmasıyla tespit edebileceği bir zararın amaçlandığı cihetle, somut olayımızda sanığın 16/11/2015 tarihinde talimatla alınan ifadesinde katılanın tedavi masraflarına ilişkin maddi zararını, hastane faturalarının dosyaya sunulması durumunda kabul edeceğini belirtmesi karşısında, mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan, katılan tarafından dosyaya sunulan bir belgenin de bulunmadığı gözetilmeden, sanığın katılanın zararını karşılamadığı biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 14.02.2017 gün ve 94660652-105-33-869-2017-KYB sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kurulan hükmün hukuki bir sonuç doğurmamasına imkan veren ve bu yönüyle sanık lehine olduğundan şüphe duyulmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanık hakkında uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” şartının yerine getirilmesi gerektiği, yaralanma ile sonuçlanan olay nedeniyle mahkemece tam kusurlu kabul edilen, kayden sabıkasız olan sanığın yargılama sırasında katılanın tüm zararlarının sigorta şirketinden karşılanmış olduğunu beyan ederek hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği, katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanında "olay nedeniyle memur olmam sebebi ile 5,5 ay işe gidemedim, aracım pert oldu, bu nedenle piyasa değerinin altında satıldığı için 3000 TL zararım oldu, aracın içerisinde 2500 TL'lik bilgisayarım kırıldı, tedavi amacıyla 3000 TL masrafım oldu, 1000 TL civarında telefonum kırıldı, zararlarımın hiçbirisi karşılanmamıştır, karşılanmasını isterim, zararımı karşılama yönünde teklifte bulunulmadı” şeklinde beyanda bulunduğu, buna karşılık sanığın 16.11.2015 tarihinde talimatla alınan savunmasında “tedavi masraflarına ilişkin olarak, kemik kırığının kazadan dolayı olup olmadığı konusunda illiyet bağının açıkça tespit ettikten sonra ve buna ilişkin hastane faturaları dosyaya sunulduktan sonra kabul etmek mümkündür” diyerek katılan tarafından net miktar belirtilmesine rağmen karar tarihi olan 22.09.2016 tarihine kadar katılan tarafa ödeme yapmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi olan mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi koşulunun yerine getirilmediği, sanığın taksirle işlediği suç neticesinde oluşan zararın giderilmesi yönünde de bir çabasının bulunmadığı görülmekle,
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/09/2016 tarihli ve 2014/324 esas, 2016/318 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.