Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 1-Sanık ... hakkında: Beraat
2- Sanık ... hakkında: TCK'nın 89/1, 2-son, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet ve temyiz isteminin reddine
Taksirle yaralama suçundan sanık ...'un beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ise sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1)Sanığın hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığa 12/12/2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen kararı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 04/04/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;
2)Katılan vekilinin, sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Katılan vekilinin 05/11/2013 tarihinde her iki sanık hakkındaki hükmü temyiz ettiği, Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2015 tarihli ek kararı ile sanık ... hakkındaki hükmün miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle, katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin reddine karar verildiği ve kararın katılan vekiline 28/02/2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen katılan vekili tarafından ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, katılan vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazına hasren yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay tarihinde sanık ...'ın idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, 13 metre genişliğinde, şerit çizgisiyle bölünmüş, tek yönlü, hafif eğimli, düz, kuru, asfalt kaplamalı yolda, gündüz vakti sağ şeridi takiben seyrederken olay mahalline geldiğinde, seyrine göre yolun solundan yolu karşıdan karşıya geçmek isteyen katılan yaya Nilüfer Özdemir'e çarpıp yayanın sol tarafa düşmesi akabinde arkadan aynı yönden sol tarafından seyreden sürücü ...'un idaresindeki kamyonetin ön tarafıyla yayaya çarpması neticesinde, katılanın kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarını ağır olarak etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın ikrarı ile anlaşıldığı üzere katılanın yola çıktığını gördüğü ve 17.1 metre fren izi ile aracının ön kesimleri ile çarptığı olayda sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 52/1-b bendesinde belirtilen "aracın hızını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu, bu hususun 17/05/2012 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağı ile doğrulandığı, bu sebeple sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme içeren 28/05/2013 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu gerekçe gösterilmek suretiyle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.