Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: 271,79 TL maddi ve 2.500 TL manevi tazminatın
davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 03.06.2014 tarihli bozma ilamı sonrası davacı tarafça sunulan vergi levhası esas alınarak gelir kaybına hükmolunmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,
2- Dairemizce bozma ilamından sonra gidilen içtihat değişikliğine göre; Davacı tarafça sunulan 2.000 TL bedelli serbest meslek makbuzunun tazminat davasının dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2012 tarih, 2010/72782 Soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden sonra düzenlenmiş olması nedeniyle maddi tazminat hesabında nazara alınamayacağı dikkate alınarak, soruşturma aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 360 TL vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.