Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm: Maddi tazminat talebinin reddi, 2.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Emekli olan ve bunun dışında kazancı ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin gelir kaybı miktarı konusunda itibar edilebilecek herhangi bir belge ibraz edemeyen davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplanacak gelir kaybının maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, mahkemenin 29.11.2010 tarihli ilk hükmünün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle davalı lehine kazanılmış hak oluşturduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin manevi zarar meydana gelmediğine, tazminat miktarına, vekalet ücretine ve sair nedenlere, davacı vekilinin tazminat miktarına, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.