Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar,
2-Sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, sanık ...'ın aynı zamanda katılan sıfatının bulunduğu ve sanık ... hakkındaki hükme yönelik de temyiz isteminin bulunduğu kabul edilerek dosya incelendi gereği düşünüldü;
Katılan Sanık ... hakkında verilen 24.11.2015 tarihli hükümle 2000 TL adli para cezası yanında TCK'nın 53/6. maddesinin de uygulanmasına karar verilmesi sebebiyle hükmün temyizi kabil olduğu gözetilmeksizin, hükümdeki adli para cezasının miktarı yönünden hükmün kesin olduğuna ilişkin hatalı kabul ile, temyiz isteminin reddine ilişkin 29.12.2015 tarihli ek karar kaldırılarak;
Ayrıca; sanık ... hakkında verilen 24.11.2015 tarihli hükümle 3000 TL adli para cezası yanında TCK'nın 53/6. maddesinin de uygulanmasına karar verilmesi sebebiyle hükmün temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafinin kusura ve savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.