Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal
Hükümler : Beraat
Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 12.04.2017 tarihli tevdi kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizi ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede:
Oluşa ve dosya kapsamına göre; resmi nikahlı eşi olan katılan ... ile evlendikten dört gün sonra cinsel ilişkiye girmelerinin akabinde katılanın evlenmeden önce başkası ile cinsel birlikteliği olduğu şüphesine kapılıp, katılanın bakire olmadığını gizleyerek kendisi ile evlendiğini iddia eden sanık ...'in, katılana evlenmeden önce kiminle, nerede, nasıl ve kaç defa cinsel ilişkiye girdiğine dair sorular sorup, katılanın verdiği yanıtları, onun rızası olmaksızın cep telefonuna kaydettiği ve elde ettiği ses kaydının çözümünü metin halinde daha sonra açtığı boşanma davasına vekili aracılığıyla sunduğu iddialarına konu olayda,
Katılanın cinsel mahremiyetine ilişkin özel konuşmalarını içeren ses kaydını, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken, kaybolma olasılığı bulunan delilin muhafazasını sağlayıp, boşanma davasına sunarak, aile içi geçimsizliğin kaynağının, katılanın kendisinden gizlediği evlenmeden önceki tutum ve davranışları olduğunu ispatlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığı anlaşıldığından, sanığa yüklenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Katılan vekilinin sanığa yüklenen suçlardan dolayı sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçesi ile sanık hakkında beraat hükümleri kurulurken, uygulanan kanun maddesinin fıkra ve bendinin CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Kanun'un 232/6. madde ve fıkrasına aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki, “1-Sanığın üzerine atılı kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kayıt etmek, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçlarının unsurları yönünden oluşmadığı kabul edilmekle CMK 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,” ibarelerinin, “1- Sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından açılan davaların yapılan yargılaması sonunda, sanığa yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın her iki suçtan beraatine,” olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy