Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm: 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK'nın 62, 52, 51/1-3, 53.
maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 12/05/2010 tarihli ve 2010/7514 Esas no'lu iddianamesi ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan dava açıldığı, yapılan yargılama sırasında 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinin uygulanması ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı verilerek anılan madde gereğince Kadıköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2012 tarihli ve 2010/1051 Esas, 2012/113 Karar sayılı ilamı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 23/12/2015 tarihli, 2015/15338 Esas, 2015/14293 Karar sayılı ilamı ile “Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 21/02/2012 tarih ve 2011/4-570 E- 2012/51 K sayılı ilamında açıklandığı üzere; hükmün konusunun iddianamede gösterilen fiilden ibaret olduğunu düzenleyen CMK'nın 225. maddesi hükmüne, incelenen dosyadaki Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 12/05/2010 tarihli iddianamesinde, sanık hakkında, yalnızca imar kirliliğine neden olma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış olmasına ve 2863 sayılı Yasaya aykırılıktan söz edilmemiş bulunmasına göre, hüküm kurulan suçtan kamu davası açılması sağlanmadan, olayda uygulama yeri bulunmayan CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilerek, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulduğundan” hükmün bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan iddianame tanzim edilmesinin sağlandığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2016 tarihli, 2016/15234 Esas no'lu iddianamesi ile İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesine açılan dava dosyasının anılan mahkemenin 11/04/2016 tarihli kararı ile aynı mahkemenin 2016/93 Esas no'lu dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, mahkemece yapılan yargılama sonunda imar kirliliğini neden olma suçunu düzenleyen TCK'nın 184/1 maddesine göre özel norm niteliği taşıyan 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi gereğince hüküm tesis edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, TCK'nın 44. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışma dışı bırakılması nedeniyle bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, aşamalardaki savunmalarında taşınmazı 04.08.2004 tarihinde satın aldıktan sonra herhangi bir müdahalede bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, mahallinde inşaat mühendisi bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif icra edilip, dava konusu müdahalelerin yapım tarihi tereddütsüz şekilde tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile hüküm tesis edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.