Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm: 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonunda, 26/09/2007 tarihli karar ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31/01/2012 tarihli ve 2011/8150 Esas, 2012/1502 Karar sayılı ilamı ile, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik CMK'nın 231. maddesinin ve anılan Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin değerlendirilmesi için hükmün bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 06/02/2013 tarihli karar ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın, 01/03/2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştirildiği, daha sonra sanığın, 16/08/2015 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2016 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği, anılan mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin 19/07/2016 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;
Yargılamanın hiçbir aşamasında, suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığına dava ihbar edilmediğinden, 06/02/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, dolayısıyla, 26/09/2007 tarihli mahkumiyet hükmünün zamanaşımını kesen en son işlem olduğu değerlendirilmekle;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 26/09/2007 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı karar tarihinden önce dolduğu halde yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.