Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Bozma sonrası mağdur ...'nın sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin kusura, olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre sanık ...'un şirketin ortağı ve sorumlu müdürü; diğer sanık ...'un ise fabrika müdürü olduğu ve icra ettikleri mesleklerin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde sanıkların 3 ay süre ile piroteknik ve bu maddelerden mamul oyuncak üretim ve satışına dair meslek icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları yerinden görülerek hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1-a ve 2-a numaralı bentlerinde bulunan "güttüğü amaç ve saiki" ibarelerinin hükümden çıkarılması; meslekten yasaklanmaya ilişkin hükmün 1-e ve 2-e numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 17.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.