Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;ancak;
Sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile gündüz vakti, meskun mahalde seyir halindeyken kavşaklarda geçiş üstünlüğü kuralına riayet etmeyerek tali yoldan bölünmüş tek yönlü yola kontrolsüz bir şekilde çıkması sonucu temyize gelmeyen sanığın sürücüsü olduğu araç ile çarpışması şeklinde gerçekleşen olayda, katılanlardan ...'nin hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 6.derece kemik kırığı, ...'nin hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde, ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, katılanlardan ... ve ... vekilinin, bozma sonrası 03.03.2016 tarihli celsede, sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini ifade ettiği, karar duruşmasında mağdur ... vekilinin, sanığa yönelik şikayetlerinin devam ettiğini beyan etmesi karşısında, bilinçli taksir koşullarının bulunmadığı anlaşılan olayda sanığın sadece ...'ın yaralanmasından sorumlu tutulup, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy