Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Sanık ... hakkında- Beraat
Sanık ... hakkında- TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine, sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ..., katılanlar ..., ..., ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin kusura, katılanlar ..., ..., ... vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübutuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılanlar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığı somut olayda, TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, duruşmadaki davranışları ve işlediği suçtan pişmanlık duyması nedeniyle cezasında takdiri indirim yapılan ve dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen sabıkasız sanık hakkında, “Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi gereğince para cezasına çevrilmesi kapsamında kalmakta ise de, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, kusur ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre takdiren hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına” şeklindeki, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy