Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi
Suç:Taksirle öldürme
Hüküm: Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından, sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hüküm ise bizzat sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, tebliğnamenin 6545 sayılı TCK'nın 106/3. maddesine yönelik (1) numaralı bozma görüşü ile taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı ve bu nedenle yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsil edilmesi gerektiğine ilişkin (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin kusur durumuna ve sanığın ödeme gücü bulunmadığına ilişkin, sanık ...'un ise teşdide ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy