Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi ile beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
Sanığın 123 promil alkollü olarak kullandığı otomobil ile kontrolsüz kavşağa geldiğinde, solundan kavşağa giren katılan ...'ın kullanmış olduğu motorsiklete çarpması sonucu, motorsiklet sürücüsü ....'ın basit tıbbi müdahaleyle giderilemez ve 2. Derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, motorsiklette yolcu olarak bulunan .... 'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda, bilinçli taksirle yaralama suçundan açılan davanın yapılan yargılaması neticesi, mahkemece sanığın kusuru bulunmaması nedeniyle taksirle yaralama suçu yönünden beraat kararı verildiği, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; taksirle yaralama suçunun zarar suçu, TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike suçu olması, her iki suçun birlikte işlendiği hallerde, sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu kriterinin esas alınması, buna göre; sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde, sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasının gerektiğinin kabul edilmesi karşısında; taksirle yaralama suçundan dolayı açılan davanın sanığın kusurunun bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi karşısında, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet kararının verilmesinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.